ललित.....

ललित.....

निनाद यावेत इतपत मौनाने प्रदिर्घ होवू नये..! म्हणून फुलपाखरांचे पंख तपासायला हवेत...ती सारी फुलपाखरे मौन घेवून फिरतात..आणी हर फांदीवर मौनाचे रंगठसे उमटतात..त्या रंगठशांना घेवून लिहू पाहावे तर.. ते रंगही मावळतीत विलीन होतात.. (जसा तुझा आभास अलवार अंतरी विलीन होतो..) मावळतीत उतरलेले रंग गडद होवून ते अंधाराचे रूप घेतात..आणी मौनाची भाषा अजून गहन होते..मी त्या गहन मौनाचे हलकेसे पायरव टिपत,माग काढत निघतो दिगंत शोधत..आणी एकेक शब्द फुलपाखरांच्या रंगठशाएवढे स्पष्ट होवून आकाशात चांदणे बनून चकाकताना दिसतो..मी त्या चांदण्याचे अदमास घेत आतला..अवकाशातला..अंधार हटवू पाहतो..त्या चांदणरंगाने अंधार कालवू पाहतो...ते रंग ओघळतात... एकमेकात विलीन होतात..आणी माझे शब्द रंगीत कविता होतात..!! मी स्थिरावून त्या रंगीत कवितेचे प्रतिबिंब मनात साचवू पाहतो...पण मग मनही रंगीत होते.. त्या रंगीत मनाची पुन्हा कविता होते...!!
मी त्या रंगातुन तुझ्या मौनाचे अन्वयार्थ लावतो..तुझे मौन कधी रंगीत होते..कधी शब्द!!

(Pr@t@p)
"रचनापर्व"
www.prataprachana.blogspot.com
५ जून २०२२