Wednesday, June 1, 2022

स्फटिकांचे गोंदणे

सुटता सुटत नाही
कोडे अंतरी पडलेले
कल्लोळून मनाचे पक्षी
तुझ्या दिगंती उडलेले

सवाल कसले फुलले
या रातीच्या एकट फांदी
पाखरांच्या पंखावरती माझ्या
हृदयाच्या रंगीत नोंदी

गझलेस रंग बिलगती
त्या पंखाची घेवून झेप
नित्य तुझ्या दिगंती
गझलेची माझ्या खेप

मी उधळल्या शब्दांचे
होते बिलोरी चांदणे
तु नक्षून मनावर घेतलेले
हे स्फटिकांचे गोंदणे....
(Pr@t@p)
"रचनापर्व"
www.prataprachana.blogspot.com
३१ मे २०२२



No comments:

Post a Comment

मुक्तीसंगर!

तूझ्या ओंजळीने भिमा तू आम्हा दिलास सागर महाडाच्या तळ्यातून  तू चेतवला जागर! तूझ्या ओंजळीचे आजही आम्ही पितो रे पाणी पिढ्या हूरूपाने गाती तूझ...