Friday, July 1, 2022

चर्चबेल

मी निघतो अंतरी शोधत
तुझी आत्माबिलग वेल
दुरवर निनादत असते
त्यावेळी..चर्चबेल.....

मी हसतो मुक एकला
हे कसले दैवी पुकार?
भासाच्या माळरानावर
स्वैर स्वप्न निराकार....

मी आकार देत नाही
तुझ्या स्वप्नांचे ढग
नयनात माझ्या साचते...
तुझे सारे व्याकुळ जग

होता अनावर सारे
ढग तुझे मंद झरते
कोण अशा व्याकुळसमयी
कोणाचा धावा करते.....

तु येता येत नाही
तरीही पेरत राहतो सुर
हा निनाद चर्चबेलचा
तिकडेही निनादे..दुर

(प्रताप ☂)
"रचनापर्व"
www.prataprachana.blogspot.com
०२ जूलै २०२२
ग्रेस सरांचे ऋण.......









No comments:

Post a Comment

मुक्तीसंगर!

तूझ्या ओंजळीने भिमा तू आम्हा दिलास सागर महाडाच्या तळ्यातून  तू चेतवला जागर! तूझ्या ओंजळीचे आजही आम्ही पितो रे पाणी पिढ्या हूरूपाने गाती तूझ...