बहरून दाटे

मला उमगते काही
तु शब्दही न बोलता
काहीच हिशोबी नसते
जगरहाटी तोलता

तरीही देतो सारे
शिल्लक बाकी नाही
हिशोब हे बेहिशोबी
देतात अचूक ग्वाही

चांदणे जसे अगणीत
तसेच आभाळ सर्वत्र
कोणाचे कोण आपण?
कोणते निभवतो पात्र?

आत्म्याचे दुभंग संपले
एकात्म सारे वाटे
जणू आभाळाच्या कुशित
चांदणे बहरून दाटे....


(प्रताप ☂)
"रचनापर्व"
www.prataprachana.blogspot.com
१४.७. २०२२