अनंतापार...

हवे असेलच तुला तर
घेवू का दगडाचे रूप?
नकोत मग प्रतिक्षा फुले
ना आर्जवाची धुप.....

तसा ही मी भासच
अनाहूत पसरलेला
की किस्सा बनू अव्यक्त
सहजी विसरलेला?

की होवू आभाळ रिते
ज्यास अंत ना पार?
नको मग ओथंब
ना अश्रुंची धार

की होवू असे काही ?
जे नसेल तुजपासून विभक्त
जसे.. वाहते जिवन
धमन्या मधूनी रक्त

असेही होता येईल
जणू तु तुझेच असणे
आतही अस्तित्व माझे
आणी अनंतापारही दिसणे....

༄᭄प्रताप ࿐
"रचनापर्व"
www.prataprachana.blogspot.com
२०.७. २०२२