Sunday, July 10, 2022

शुभसंकेताचा तारा

पुर्वसंचितातली कविता
मी दिली आभाळा आंदण
आभा तीला देते
अलवार उगवलं चांदण

अर्थ तिचे लावता
अवकाश व्यापून उठतो
अन् तारा शुभसंकेताचा
तुझ्या दिशेला तुटतो....


(प्रताप ☂)
"रचनापर्व"
www.prataprachana.blogspot.com
९ .७. २०२२

at
Labels:

No comments:

Post a Comment

Subscribe to: Post Comments (Atom)

मुक्तीसंगर!

तूझ्या ओंजळीने भिमा तू आम्हा दिलास सागर महाडाच्या तळ्यातून  तू चेतवला जागर! तूझ्या ओंजळीचे आजही आम्ही पितो रे पाणी पिढ्या हूरूपाने गाती तूझ...

  • बरगद का पेड
    तूम कहती थी, मुझे घोसला पसंद है। बताओ वो बरगद का पेड कट रहा था,तूम कहा थी? ₱Ɽ₳₮₳₱) रचनापर्व  www.prataprachana.blogspot.com
  • पळस ...ग्रेसांच्या सावलीत...
    पळस पेटला रानी निळ्या आभाळाला झळा वैशाखाच्या विरहात येती सावलीला कळा रंग निळ्या आभाळात ऊष्ण केशरी लकाकी पहाडाच्या माथ्याला येते ...
  • प्रतिक्षारत....
                       सांज बावरी घडी..रात येण्याचा प्रहर.. गोठ्याकडे वासराच्या ओढीने निघालेल्या गायीच्या खुराने ऊधळलेल्या  मातीने आसमंत बावरत...