Saturday, July 30, 2022

मुक पुकार..


मी तुटले तार विणेचे
सावरू किती वेळा?
किती अनुभवू आभासातुन
तुझ्या अस्तित्वाचा ठोकताळा?

सारेच धुसर दिशदिशाना
होईल कधी साकार?
स्वप्नांना कळवळ्याच्या
असतो का आकार?

तु आभास भवतालचा
अस्पर्शी निराकार
मी निनादून तुला भारणारा
मुक..आर्त...पुकार....

༄᭄प्रताप ࿐
"रचनापर्व"
www.prataprachana.blogspot.com
३० .७. २०२२




No comments:

Post a Comment

मुक्तीसंगर!

तूझ्या ओंजळीने भिमा तू आम्हा दिलास सागर महाडाच्या तळ्यातून  तू चेतवला जागर! तूझ्या ओंजळीचे आजही आम्ही पितो रे पाणी पिढ्या हूरूपाने गाती तूझ...