Saturday, July 30, 2022

मुक पुकार..


मी तुटले तार विणेचे
सावरू किती वेळा?
किती अनुभवू आभासातुन
तुझ्या अस्तित्वाचा ठोकताळा?

सारेच धुसर दिशदिशाना
होईल कधी साकार?
स्वप्नांना कळवळ्याच्या
असतो का आकार?

तु आभास भवतालचा
अस्पर्शी निराकार
मी निनादून तुला भारणारा
मुक..आर्त...पुकार....

༄᭄प्रताप ࿐
"रचनापर्व"
www.prataprachana.blogspot.com
३० .७. २०२२




No comments:

Post a Comment

स्वप्नभंगाचा यमक

माझ्या कवितेचा सखे तू नको तोडू तंतू आणी नको तुझ्या  मनी किंतू परंतू ही भावनेची मंत्रधून  मी रोज करे धावा ही लेप संजिवनी शांतावतो गर्त घावा स...