Saturday, July 30, 2022

लांबता लांबत नाही


आताशा कुठे
ढग जमा होतायत
ओथंबून...

अजून त्यांना
पाऊसपण यायचंय

चकाकतील विजा
होतील गडगडाट
म्हणून का ढगाने
पाऊसपण विसरायचं?

येवू दे भरून अवकाशी
ही गर्द काजळमाया!
काय माहित किती युगाचे
धरतीऋण पावसाला
फेडायचे असेल.....?

सारे चातकही आता
बोलतायत मोरांशी
काळीजगुज....
ही मातीही
धारू पाहत आहे
पावसाचा बरस

काय माहित
ती काय उगवू
पाहत आहे
अंतरात......

तुला माहिती आहे
सृजन तसंही
थांबता थांबत नाही
आणी.....
भरल्या मेघांचा बरस
लांबता लांबत नाही..
༄᭄प्रताप ࿐
"रचनापर्व"
www.prataprachana.blogspot.com
२१.७. २०२२





No comments:

Post a Comment

स्वप्नभंगाचा यमक

माझ्या कवितेचा सखे तू नको तोडू तंतू आणी नको तुझ्या  मनी किंतू परंतू ही भावनेची मंत्रधून  मी रोज करे धावा ही लेप संजिवनी शांतावतो गर्त घावा स...