डंख..

दुःख तुझे उराला
भेटते बोचणारे
मी चुंबुन सुळ घेतो
मनाला टोचणारे

बैराग कथेचे निरूपन
जोग तुझा अधुरा
खोल तळाशी तुझ्या
झुरते का अधिरा?

अशा भुकेल्या वेळी
तोडते कोण पान्हा?
दुर अवकाशी भरारी
घरटे टांगताना..

ये ओंजळीला
पसरून तुझे पंख
उचलून घे दाणा
ठेवून जा डंख......

༄᭄प्रताप ࿐
"रचनापर्व"
www.prataprachana.blogspot.com
२५.०९. २०२२