Monday, January 26, 2026

वेणा!



किती देशील यातना
आणी एकांताचा दंश
इंद्रायणीत बुडावा
माझ्या कवितेचा वंश

नको पाठवू पुष्पक 
सदेह तूच ये ना!
नाही तर सोस गर्त 
व्याकुळाच्या वेणा!

₱Ɽ₳₮₳₱)
रचनापर्व 
www.prataprachana.blogspot.com




No comments:

Post a Comment

मुक्तीसंगर!

तूझ्या ओंजळीने भिमा तू आम्हा दिलास सागर महाडाच्या तळ्यातून  तू चेतवला जागर! तूझ्या ओंजळीचे आजही आम्ही पितो रे पाणी पिढ्या हूरूपाने गाती तूझ...