साऊल फुलांची कधी का
सांजेला भाषा कळते?
त्या साठी शैलीदार
चांदणे दुधी उजळते
लावल्या किती फुलवाती
अंधार डोंगरी हसतो
मी उगवून येण्यासाठी
तूझ्या दिठीला बसतो
₱Ɽ₳₮₳₱)
रचनापर्व
www.prataprachana.blogspot.com
एकांताची निरव पोकळी , मनाची सृजन घालमेल...निर्मिती आसक्त मी ...आणी हृदयात भावनांचे बहर....अभिव्यक्त होण्याच्या तळमळीचे हे पर्व.... माझ्या भावअस्तित्वाचा हा दर्पण.... आणी ढवळून निघणारी आपली...प्रतिबिंबे....
गोकुळ निघाले मथुरा अनाथ झाल्या गायी राधा हृदय चालले कृष्ण दिशेने पायी येईल परतून कान्हा देईल हाक हासरी? की थेट वृंदावनी मूक्ती तोडून प्राणप्...
No comments:
Post a Comment