पहिल्यांदा दरवर्षी
असतील आले वारस
जिर्ण नंतर हळूहळू
कबरी होतात बेवारस
वाहिली असतील कुणी
फुले आरंभी ताजी
फिरकण्या आता इकडे
नसतात आप्त राजी
विरतात अशीच माणसे
काळा आड जाती
आप्त एक सखा
असते फक्त माती!
₱Ɽ₳₮₳₱)
रचनापर्व
www.prataprachana.blogspot.com
स्वप्नभंगाचा यमक
माझ्या कवितेचा सखे तू नको तोडू तंतू आणी नको तुझ्या मनी किंतू परंतू ही भावनेची मंत्रधून मी रोज करे धावा ही लेप संजिवनी शांतावतो गर्त घावा स...
-
तूम कहती थी, मुझे घोसला पसंद है। बताओ वो बरगद का पेड कट रहा था,तूम कहा थी? ₱Ɽ₳₮₳₱) रचनापर्व www.prataprachana.blogspot.com -
पळस पेटला रानी निळ्या आभाळाला झळा वैशाखाच्या विरहात येती सावलीला कळा रंग निळ्या आभाळात ऊष्ण केशरी लकाकी पहाडाच्या माथ्याला येते ... -
सांज बावरी घडी..रात येण्याचा प्रहर.. गोठ्याकडे वासराच्या ओढीने निघालेल्या गायीच्या खुराने ऊधळलेल्या मातीने आसमंत बावरत...
No comments:
Post a Comment