माझ्या अंगणात
चंद्रसावली फिरते
दूर डोंगरी चांदणे
एकट मूक झुरते
मी चंद्रसावलीचे
जतेन म्हणतो ठसे
शुभ्र सकाळी पदरी
पडते माझ्या हसे
₱Ɽ₳₮₳₱)
रचनापर्व
www.prataprachana.blogspot.com
एकांताची निरव पोकळी , मनाची सृजन घालमेल...निर्मिती आसक्त मी ...आणी हृदयात भावनांचे बहर....अभिव्यक्त होण्याच्या तळमळीचे हे पर्व.... माझ्या भावअस्तित्वाचा हा दर्पण.... आणी ढवळून निघणारी आपली...प्रतिबिंबे....
तूझ्या ओंजळीने भिमा तू आम्हा दिलास सागर महाडाच्या तळ्यातून तू चेतवला जागर! तूझ्या ओंजळीचे आजही आम्ही पितो रे पाणी पिढ्या हूरूपाने गाती तूझ...
No comments:
Post a Comment