शेवटचे तग धरले पर्ण
भेटेल वसंता ऊरी
देईल त्यास सस्नेह
पर्णगळीच्या हूरहूरी
ते मोहोर रंगीत नवे
आणी टवटवीत पाने
त्यांचे अतूट प्रारब्ध
ते मूक एकले जाणे
काट्याच्या अणीवर
कोसळता प्राजक्त सडा
गेल्या वसंतानंतर त्याने
शिकलेला हा धडा!
₱Ɽ₳₮₳₱)
रचनापर्व
www.prataprachana.blogspot.com
No comments:
Post a Comment