बाई! नको मागू मला
कांचनमृगाची चोळी
कोण यईल असूर
पसरेल झोळी
नको देवू मला
तूझ्या हाकांचे आभास
तूला वाटते मी भोगावा
चौदा वर्षाचा वनवास?
नको रामायण आणी
ती नको अग्नीपरिक्षा
रहा आनंदे पर्णकुटी
नको वाढू कुणा भिक्षा!
₱Ɽ₳₮₳₱)
रचनापर्व
www.prataprachana.blogspot.com
No comments:
Post a Comment