तु राख फुले सजनी
गंध हळूने विरतो
जिव जणू की व्याकुळ
अज्ञातासाठी झुरतो
असते ठायी ओढ
संयत तरीही राहतो
देव गाभा-यातला
दूर निश्चल पाहतो
भक्तीचे कसले कल्लोळ
अंतरात खोल फिरती
नात्याची विण हळवी
नाजूक.......थरथरती
₱Ɽ₳₮₳₱)
रचनापर्व
www.prataprachana.blogspot.com
No comments:
Post a Comment